Dieta przy stwardnieniu rozsianym

Dieta przy stwardnieniu rozsianym
5 (100%) 19 głosów
Stwardnienie rozsiane to poważne schorzenie autoimmunologiczne. Ta choroba jest powodem wielu poważnych objawów, które pogarszają komfort życia. Obecnie to schorzenie nadal jest nieuleczalne, jednak stosuje się terapię, która ma na celu spowolnienie rozwoju choroby oraz złagodzenie objawów. Czy dieta rzeczywiście może wpłynąć pozytywnie na stan danej osoby?

Dieta przy stwardnieniu rozsianym powinna składać się przede wszystkim z produktów wskazanych przez lekarza. Specjalista zazwyczaj zaleca zmniejszenie kaloryczności wszystkich posiłków, dlatego warto niekiedy – oprócz konsultacji z lekarzem prowadzącym – udać się również do dietetyka. Zmniejszenie kaloryczności jest zazwyczaj polecane w przypadku nadwagi. Ze względu na to, że nieprawidłowo ułożony jadłospis tego typu może przyczynić się do niedoborów, najlepiej jest poprosić o pomoc specjalistę.

Co jeść przy stwardnieniu rozsianym

Dieta na stwardnienie rozsiane powinna być wzbogacona o produkty roślinne, obfitujące w nienasycone kwasy tłuszczowe. Niezbędne jest wprowadzenie do diety pokarmów bogatych w kwasy omega-3. Takimi produktami są między innymi tłuste ryby morskie, które w przypadku tego schorzenia powinny być spożywane przynajmniej kilka razy w tygodniu. Jednocześnie należy uważać, by w diecie nie znajdowało się zbyt wiele tak zwanych nasyconych kwasów tłuszczowych, które można znaleźć przede wszystkim w pokarmach pochodzenia zwierzęcego. W przypadku takiego schorzenia, jak stwardnienie rozsiane dieta powinna być bogata w witaminy C i E.

Omega-3 i B12 a stwardnienie rozsiane

Wzbogacenie diety o kwasy omega-3 ma zapobiec szybkiemu niszczeniu osłonki mielinowej. W przypadku stwardnienia rozsianego do zmian w tym obszarze dochodzi na skutek nieprawidłowego działania komórek odpornościowych organizmu. Komórki te, zamiast atakować drobnoustroje, niszczą zdrowe tkanki. W przypadku stwardnienia rozsianego komórki niszczą osłonkę mielinową nerwów, co wpływa negatywnie na proces przesyłania impulsów nerwowych do różnych części ciała. Kwasy omega-3 są jednym z elementów budulcowych osłonki.

Na osłonkę mielinową nerwów wpływa również poziom witaminy B12 oraz kwasu foliowego. Uważa się, że niedobory tych składników również mogą przyczyniać się do wystąpienia lub szybszego rozwoju stwardnienia rozsianego. Należy pamiętać, że witamina B12 znajduje się wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego, możliwa jest również jej suplementacja. Kwas foliowy to składnik, który można znaleźć między innymi w zielonych warzywach.

Specjalna dieta w przypadku stwardnienia rozsianego może dotyczyć również uzupełniania jadłospisu płynnymi odżywkami. To niezbędne działanie w przypadku, gdy chora osoba ma problemy z przełykaniem. Środki uzupełniające w takim przypadku powinny być zalecone przez lekarza.

Warto pamiętać, że sama dieta nie może zastąpić standardowego leczenia. Obecnie pracuje się nad lekami, które mają zwalczyć przyczynę w przypadku stwardnienia rozsianego. Na razie jednak jedyne możliwe leczenie opiera się na lekach osłabiających układ odpornościowy organizmu. To pozwala na znaczne spowolnienie rozwoju choroby.

2 odpowiedzi do artykułu “Dieta przy stwardnieniu rozsianym

  1. Inna

    Zawsze warto zmniejszyć kaloryczność diety. Im mniej kalorii, tym lepiej. I nie chodzi wcale o nadwagę czy otyłość. Udowodniono przecież naukowo, że jak ktoś je mniej to po prostu jest zdrowszy i dłużej żyje. Rzadko choruje i po prostu lepiej się czuje.

  2. historykon

    Uhmmm i pewnie to ci słynni amerykańscy naukowcy udowodnili? Przecież nie chodzi o ilość kalorii, ale o ich jakość. Najważniejsze to jeść zdrowo, a nie mało, dużo czy średnio. Przy stwardnieniu rozsianym trzeba się dobrze odżywiać, bo wspomaga to terapię, jaka by nie była.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *